Sinds 28 juni 2025 gelden de toegankelijkheidseisen van de European Accessibility Act (EAA) ook voor webshops die aan consumenten verkopen. In Nederland staan die eisen in afdeling 2B van titel 5 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek. Een belangrijk onderdeel is dat je informatie geeft over de toegankelijkheid van je dienst. In de praktijk heet dat vaak de toegankelijkheidsverklaring. In dit artikel lees je wat er volgens de wet in moet, wat goede praktijk is en waar je de verklaring zet.
Geldt de plicht voor jouw webshop?
De regels gelden niet voor elke onderneming. Artikel 6:230fc BW zondert micro-ondernemingen uit: “ondernemingen met minder dan 10 werknemers en een jaaromzet of een jaarlijks balanstotaal van ten hoogste 2 miljoen euro”. Let op het woord “en”. Heb je 10 of meer werknemers, dan val je onder de regels. Heb je minder dan 10 werknemers, maar liggen zowel je jaaromzet als je balanstotaal boven de 2 miljoen euro, dan val je er ook onder.
Verkoop je ook in België, dan geldt daar de wet van 5 november 2023, die de regels in boek VIII, titel 5 van het Wetboek van economisch recht heeft opgenomen. Daar vallen micro-ondernemingen volgens artikel 40 van die wet tot 28 juni 2030 buiten de wet. In Nederland is de uitzondering niet tijdelijk.
Ook als de plicht niet voor je geldt, is een verklaring nuttig. Klanten met een beperking zien dan waar ze terechtkunnen als bestellen niet lukt.
Wat de wet vraagt: bijlage V
Artikel 6:230fb BW verwijst naar bijlage V van richtlijn (EU) 2019/882. Die bijlage beschrijft welke informatie een aanbieder van een dienst moet geven. Voor een webshop komt dat neer op drie dingen:
- een algemene beschrijving van je dienst, in toegankelijke vorm;
- de uitleg die nodig is om te begrijpen hoe je dienst werkt;
- een beschrijving van hoe je dienst aan de toegankelijkheidseisen tegemoetkomt.
Bijlage V zegt ook waar die informatie hoort: in je algemene voorwaarden of in een gelijkwaardig document. Daarnaast moet uit de informatie blijken hoe je bij het leveren van je dienst en bij het bewaken ervan zorgt dat je aan de eisen voldoet.
Artikel 6:230fb lid 2 BW vraagt bovendien dat je de informatie opstelt, dat je die schriftelijk en mondeling beschikbaar stelt, en dat je haar bewaart zolang de dienst in werking is. Je houdt wijzigingen bij en je herstelt direct als je dienst niet meer aan de eisen voldoet.
Wat de ACM vraagt
De Autoriteit Consument & Markt (ACM) houdt in Nederland toezicht op de toegankelijkheid van webwinkels. Op haar pagina over toegankelijkheid van e-handelsdiensten vraagt de ACM om een verklaring op je website of in je app. Die verklaring moet ook mondeling beschikbaar zijn, en ze legt uit hoe je leveringsproces en je monitoring ervoor zorgen dat je aan de eisen blijft voldoen.
Voor de vorm betekent dat: één tekst is meestal niet genoeg. Je hebt een versie voor je website nodig, een plek in je algemene voorwaarden en een manier om de informatie mondeling te geven, bijvoorbeeld via je klantenservice of een geluidsfragment.
Wat goede praktijk is
Veel voorbeeldverklaringen bevatten meer onderdelen dan bijlage V noemt. Dat rijtje komt grotendeels uit de modelverklaring voor overheidswebsites (Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/1523). Die modelverklaring is voor overheden verplicht, niet voor webshops. Toch zijn een paar onderdelen ervan ook voor een webshop zinvol:
- De reikwijdte: over welke website of app gaat de verklaring? Dit volgt ook uit bijlage V.
- De maatstaf: welke norm gebruik je om toegankelijkheid te beoordelen? Ook dit sluit aan bij bijlage V.
- Bekende tekortkomingen en een planning om ze op te lossen.
- Een klachtroute: waar kan een klant terecht als iets niet werkt?
- De datum van je laatste toets.
Klachtroute, toetsdatum en planning zijn goede praktijk en geen wettelijke plicht. Ze maken je verklaring wel concreet en geloofwaardig.
Doe je een beroep op een uitzondering omdat een eis een onevenredige last voor je zou zijn? Dan geldt artikel 8a.1 van de Wet handhaving consumentenbescherming. Je documenteert die beoordeling, bewaart haar vijf jaar, beoordeelt haar minstens elke vijf jaar opnieuw en informeert de ACM.
Welke maatstaf noem je?
De meeste verklaringen noemen de Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) op niveau AA. Onder de EAA hoort een geharmoniseerde Europese norm bij de eisen: EN 301 549. Op 13 november 2026 is daarvan nog geen versie onder de EAA aangewezen in het Publicatieblad van de EU. Versie 4.1.1, gepubliceerd op 2 september 2026, sluit aan op WCAG 2.2, zo staat in de tekst van de norm. De oudere versie 3.2.1 is aangewezen onder de richtlijn voor overheidswebsites en verwijst naar WCAG 2.1.
Een praktische keuze is daarom WCAG 2.2 op niveau AA. Daarmee volg je ook WCAG 2.1 niveau AA, op één vervallen criterium na. Meer daarover lees je in WCAG 2.2 voor webshops.
Checklist voor de inhoud
Een bruikbare verklaring voor een webshop bevat:
- De naam van je winkel en de rechtspersoon erachter.
- Een korte beschrijving van je dienst en het webadres.
- Hoe bestellen werkt: product kiezen, variant kiezen, winkelwagen, afrekenen.
- De maatstaf, bijvoorbeeld WCAG 2.2 niveau AA.
- Hoe toegankelijk de winkel nu is, met de bekende tekortkomingen, het WCAG-criterium en de geplande hersteldatum.
- Hoe je de toegankelijkheid bewaakt, bijvoorbeeld een maandelijkse toets en een toets na elke thema-update.
- Een e-mailadres en eventueel een telefoonnummer voor hulp.
- Een andere manier om te bestellen als de website niet werkt.
- Waar een klant terechtkan als jullie er samen niet uitkomen. In Nederland is dat de ACM, in België de FOD Economie.
- De datum van de laatste toets en van de laatste wijziging van de verklaring.
Waar zet je de verklaring?
- Op je website: maak een vaste pagina, bijvoorbeeld /pages/toegankelijkheid, en link ernaar in de footer van elke pagina.
- In je algemene voorwaarden: neem de informatie op als bijlage of verwijs ernaar vanuit je voorwaarden.
- Mondeling: geef je klantenservice een korte versie, of zet een geluidsfragment op de pagina.
Zorg dat de pagina zelf ook toegankelijk is: echte koppen, duidelijke links, voldoende contrast en geen tekst in afbeeldingen.
Verkoop je in Duitsland of België?
In Duitsland staan de regels in het Barrierefreiheitsstärkungsgesetz (BFSG). Bijlage 3 van die wet vraagt onder meer dat je de bevoegde markttoezichthouder noemt. Dat is de MLBF in Maagdenburg. In de Belgische toegankelijkheidsregels (boek VIII van het Wetboek van economisch recht) vonden we geen eis om de verklaring in het Nederlands én het Frans te geven. Voor je klanten is een versie in hun eigen taal wel zo duidelijk.
Houd de verklaring actueel
Een verklaring is een momentopname. Na een thema-update, een nieuwe app of een nieuwe betaalmethode kan er iets veranderen. Toets je bestelflow daarom regelmatig opnieuw en werk de verklaring bij. Vind je een probleem dat niet aan de eisen voldoet, kijk dan ook naar de meldplicht bij de ACM. Die lees je in Wat de ACM van webwinkels vraagt.
Zelf een verklaring maken
Met de gratis verklaring-generator maak je een webversie, een bijlage bij je algemene voorwaarden en een korte versie, in het Nederlands, Engels, Duits of Frans. Alles blijft in je browser en er wordt niets gescand. Wil je weten welke tekortkomingen je winkel heeft, dan kan de Shopify-app helpen: die toetst je bestelflow en neemt de gevonden tekortkomingen over als startpunt.